΄Ισως νομίζετε πως το δωμάτιο του αυτόχειρα να ήταν άδειο
κι όμως υπήρχαν εκεί τρία καθίσματα με σκληρό ερεισίνωτο .
Μια λυχνεία , πάνω στο γραφείο , ο χαρτοφύλακας , οι εφημερίδες ,
Ο γαλήνιος Βούδας και ο θλιμμένος Ιησούς .
Επτά ελέφαντες φυλαχτό , και μες στο συρτάρι η ατζέντα .
΄Ισως νομίζετε πως τώρα πια να έλειπαν οι διευθύνσεις μας ;
Νομίζετε να έλειπαν βιβλία , πίνακες , δίσκοι ;
Κι εκεί ήταν μια μικρή παρηγορητική σάλπιγγα μέσα σε μαύρα χέρια .
Το σαξίφραγκον με το αγαπητό λουλουδάκι .
Η χαρά ακτινοβολεί απ’ αυτά .
Πάνω στο Οδύσσειο ράφι μες στον επανορθωτή ύπνο
ύστερα απ’ τους κόπους του πέμπτου άσματος .
Οι ηθικολόγοι
τα γραμμένα με επιχρυσωμένες συλλαβές επίθετα
πάνω σε ωραίες ράχες επιδιορθωμένες .
Οι πολιτικοί ακολουθούσαν από κοντά στητοί .
Και όμως φαίνεται να είχε το δωμάτιο κάποια έξοδο,
τουλάχιστον από την πόρτα
και κάποια προοπτική , τουλάχιστον απ’ το παράθυρο .
Τα γυαλιά για να κοιτάζει μακριά , παρέμεναν στο πρεβάζι .
Μια μύγα βούιζε , δηλαδή είτανε ζωντανή .
Νομίζετε τουλάχιστον να διαβωτίζει κάτι η επιστολή ;
Και αν σας πω ότι δεν υπήρχε επιστολή ;
κι εμείς οι φίλοι , αναβρεθήκαμε όλοι εκεί
μέσα στο άδειο φάκελο απέναντι στο ποτήρι .
Μετάφραση : ΑΛΚΗ ΤΣΕΛΕΝΤΗ
Από την ποιητική συλλογή
<<Wielka Liczba>> Varsavia , 1976
πηγή : Δώδεκα Πολωνίδες Ποιήτριες
Εκδόσεις ” Δωδώνη ”
